SEVGİLİ ÖMER

Sevgili Ömer, Bugün doğum günün, ben seni aramayacağım. Kutlamayacağım... Ömer,geçenlerde seninle ilgili bir haber öğrendim ve numaranı aradım. Yerine bir başkası açtı. Kardeşinmiş. Önce biraz sustu, bekledi ve hafif bir tonda "alo" dedi. Bir an kekeledim. Ne başlarken "iyi günler", ne kapatırken " hoşkalın" diyebildim. Ne denirdi ki yakışan! Ne gün iyiydi, ne de kalanlar hoş. Sevgili Ömer, en son üç ay kadar önce konuştuğumuzda "6 Edebiyat Sosyal Bilimler sınıfını buluşturacağım nasipse sonbaharda" demiştin. İşte bugün şimdi o sonbahar ve sen nasıl da sözünün eri bir arkadaşımızmışsın meğer. Buluştuk, senin için ve senin vasıtanla biraradayız bugün. İzini kaybettiğimiz, varlığını unuttuğumuz herkes bugün burada bir sosyal medya ağı içinde konuşuyoruz senli yılları. Senli fotoğraflar geçiyor gözlerimizin önünden senli anılar uçuşuyor sözcük dizelerinden. Seni duyduğumuz andaki keder, sıcak kavuşmalı gülücüklere dönüşüyor az buruk. Ve... Ömer, senin adınla birlikte dile geliyor bir başka arkadaşımız Arzu'nun da dönüşü olmayan yollara senden bir yıl önce çıktığı. Sonbaharlar sahiden yaprak dökümü mü? Korkma olur mu, üşüme! biz de geliriz elbet oralara önecelikli veya sonra. İlla ki geliriz sen tahtayı temizle, sıraları dizele ve Yusuf Hoca'nın koluna girip geçir sınıfa oturt masasına. Arzu'ya da söyle orta bölümün ikinci sırasında alsın yerini ve sen de bir sonrakinde. Sevgili Ömer, Işıklar içinde uyu. Daha ne denir ki!... Seda ATALAY

s